Seviyorum seni ekmeği tuza banıp yer gibi 
Geceleyin ateşler içinde uyanarak 
Ağzımı dayayıp musluğa su içer gibi, 
Ağır posta paketini, neyin nesi belirsiz, 
Telaşlı, sevinçli, kuşkulu açar gibi. 
Seviyorum seni denizi ilk defa uçakla geçer gibi. 
İstanbul'da yumuşacık kararırken ortalık 
İçimde kımıldanan birşeyler gibi 
Seviyorum seni 'yaşıyoruz çok şükür' der gibi. 

Ben seni sevdim mi? Sevdim, kime ne 
Tuttum, ta içime oturttum seni 
Aldım, okşadım saçlarını, öptüm 
İçtim yudum yudum güzelliğini 

Ben seni sevdim mi? Sevdim elbette 
Bendeydi özlemlerin en korkuncu 
Çıldırırdım sen ne kadar uzaksan, 
Aşk değil, hiç doymayan bir şeydi bu 

Ben seni sevdim mi? Sevdim doğrusu 
Sevdikçe tamamlandım, bütünlendim 
Biri vardı ağlayan gecelerce 
Biri vardı sana tutkun; o bendim 

Ben seni sevdim mi? Sevdim en büyük 
En solmayan güller açtı içimde 
Ömrümü değerli kılan bir şeydin 
Sen benim boz bulanık gençliğimde 

Ben seni sevdim mi? Sevdim, öyle ya 
Bir çizgiye vardım seninle beraber 
Ve bir gün orada yitirdim seni 
Ben seni sevdim mi? Sevdim.... 

Ben senin en çok sesini sevdim 
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi 
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren 
Bana her zaman dost, her zaman sevgili 

Ben senin en çok ellerini sevdim 
Bir pınar serinliğinde, küçücük ve ak pak 
Nice güzellikler gördüm yeryüzünde 
En güzeli bir sabah ellerinle uyanmak 

Ben senin en çok gözlerini sevdim 
Kah çocukça mavi, kah inadına yeşil 
Aydınlıklar, esenlikler, mutluluklar 
Hiç biri gözlerin kadar anlamlı değil 

Ben senin en çok gülüşünü sevdim 
Sevindiren, içimde umut çiçekleri açtıran 
Unutturur bana birden acıları, güçlükleri 
Dünyam aydınlanır sen güldüğün zaman 

Ben senin en çok davranışlarını sevdim 
Güçsüze merhametini, zalime direnişini 
Haksızlıklar, zorbalıklar karsısında 
Vahşi ve mağrur bir dişi kaplan kesilişini 

Ben senin en çok sevgi dolu yüreğini sevdim 
Tüm çocuklara kanat geren anneliğini 
Nice sevgilerin bir pula satıldığı bir dünyada 
Sensin, her şeyin üstünde tutan sevgini 

Ben senin en çok bana yansımanı sevdim 
Bende yeniden var olmanı, benimle bütünleşmeni 
Mertliğini, yalansızlığını, dupduruluğunu sevdim 
Ben seni sevdim, ben seni sevdim, ben seni... 

Dostları olmalı insanın,
Aynen gemilerin limanlari gibi
Zaman zaman uğradığın
Yükünü boşalttığın
Dalgalar dininceye kadar beklediğin koynunda

Sonra açık denizlere uğurlamalı seni,
Geri döneceğin günü bekleme umuduyla
Bazen rüzgara o açmalı yelkenini
Yanağına konan bir öpücüğün coşkusuyla
Halatlarını çözmeli
Seni çok ama çok özlemeli

Dostları olmalı insanın,
Ermiş, bilge, hayatı ezbere okuyabilen
Düşünmediklerini düşündüren
Seni bir cambaz ipinde güvenle tutabilen
Gerektiginde senin için ateşi yutabilen
Yolunu ısıtan ustan olmalı,
Şekillendirmeyi öğretmeli hayatın çömleğini
Sana verebilmeli soğuk bir kış gününde
Üzerindeki tek gömleğini.

En güzel deniz: 
Henüz gidilmemiş olanıdır. 
En güzel çocuk: 
Henüz büyümedi. 
En güzel günlerimiz: 
Henüz yaşamadıklarımız. 
Ve sana söylemek istediğim en güzel söz: 
Henüz söylememiş olduğum sözdür...